قبل ازپیامبرخاتم روزه سه ماه بود که بخاطر پیامبر دوماهش بخشیده شد??????
بنا به نص قرآن كريم، روزه علاوه بر مسلمانان بر امتهاي پيش از آنها نيز واجب بوده است، البته بنا به نظر علماي تفسير، علي رغم وجوب روزه بر تمام اقوام پيش از اسلام، روزه ايشان شبيه روزه مسلمانان نيست
مثلاً مدت زمان روزهداري در اسلام از سپيده فجر تا غروب خورشيد است كه ممكن است در اديان ديگر متفاوت باشد و چه بسا روزه در اديان ديگر، از جمله يهود به صورت ديگري مطرح باشد؛ مثلاً روزه سكوت كه به واسطه نذر، سوگند و… واجب ميشد. حال آن كه در اسلام اين نوع روزه جايز نيست.
از امام سجاد(ع) نقل شده است: صوم السكوت حرام
در بخشهاي مختلف كتاب عهد قديم ـ كتاب مقدس يهوديان ـ از روزه داشتن قوم يهود و حتي غير يهود سخن به ميان آمده و نشان دهنده آن است كه اين قوم به عناوين مختلف روزه ميگرفتهاند؛ مانند روزه داشتن داود، عزرا، الياس، دانيال و…
روزهاي كه امروز، بين يهوديان معمول است دو نوع ميباشد:
روزه واجب ساليانه كه يكي روزه كيپور در روز قربان است به عنوان كفّاره گناه گرفته ميشود و از ساعت 5 بعدازظهر روز دهم «ايلول» تا ساعت 7 بعدازظهر روز بعد ادامه داردو مدت آن 26 ساعت است. دوم، روز محرّم، روز شهادت زكرياي نبي(ع) و خراب شدن بيتالمقدس است كه از ساعت 9 بعدازظهر تا عصر دهم ماه «آب» انجام ميگيرد.
نصارا یا همان مسیحیان خودمان ، نيز ماه رمضان را روزه ميگرفتند و چون با فصل گرماي شديد مواجه شدند، آن را به ماههاي شمسي انتقال دادند تا زمان روزه همواره ثابت باشد و با تابستان مواجه نشود.
ده روز به آن اضافه كردند، و آن گاه سلطاني براي حل مشكلي هفت روز روزه نذر كرد؛ نصارا آن هفت روز را به آن اضافه نمودند و پادشاه ديگري نيز سه روز به آن اضافه نمود، كه مجموع روزه اهل نصارا پنجاه روز شد. !!!!
در بین حضرات مسیحی روزه های مختلفی مرسوم بوده مثلا روزه روز جمعه و يا روزه چهل روز قبل از عيد پاك و يا روزه چهل روز قبل از هفته مقدس.
اختلافهاي زيادي در مورد روزه ميان شاخههاي مختلف مسيحيت ديده ميشود؛ از جمله در كليساي يوناني هرهفته روزهاي شنبه و چهارشنبه و چهل روز قبل از ميلاد مسيح و چهل روز از عيد فصح، از عيد تثليث تا تولد سن پير، از اوّل تا 16 ماه اوت روزه ميگيرند. در كليساي كاتوليك در ايّام چلّه كارم (به استثناي روزهاي يكشنبه) و در كترتان، و ويژيلها، و شبهاي بعضي از اعياد روزه گرفته ميشود. پروتستانها (به استثناي آنگليكانها) تمام دستورات روزه را لغو كردهاند. فريسيها دو روز در هفته را روزه ميگرفتهاند.
خوب است به برخی دیگر از ادیان غیر الهی هم اشاره ای کنم
روزه در آيين هندو و جاين (Jain): زاهدان اين دو آيين براي ايجاد آمادگي روحي خويش در برخي جشنها و اعياد روزه ميگيرند. حتي پارسايان پيرو آئين جاين، بهترين مرگ را، مرگ در اثر پرهيز كامل از غذا و آب ميدانند و بسياري از آنها داوطلبانه روزه را در پيش ميگيرند تا به اين طريق به زندگي خود پايان بخشند. این هم یک جور روزه داری است!!
روزه در آيين بودا: بسياري از راهبان اين آيين، تنها به يك وعده غذا در روز اكتفا ميكنند و اول ماه و نيمه ماه را روزه (كامل) ميگيرند. امروزه مردم عامي آيين بودا هرماه چهار بار روزه ميگيرند و به گناهان خود اقرار ميكنند.
مردم تبت مراسمي به نام روزه مدام دارند كه چهار روز طول ميكشد. آنها دو روز اول را با دعا، اقرار به گناهان و تلاوت متون مقدس به سر ميآورند و روز سوم هيچ چيز نميخورند و حتي آب دهان خود را هم فرو نميبرند و اين روزه را با دعا و اقرار به گناهان تا طلوع آفتاب در روز چهارم ادامه ميدهند. حالا بنده نمیدونم چطور اب دهن هم فرو نمیبرند!!
قبايل بومي امريكا معتقد بودند روزه گرفتن در كسب هدايت و راهنمايي از روح عظيم مؤثر است و از جمله مراسم عزاداري آنها پرهيز از غذا بوده است.
مردم كهن مكزيك امساك از غذا را به عنوا كفاره گناهان به جا ميآوردند و مدت آن از يك روز تا چند سال متفاوت بوده است و پارسايان آنها در هنگام بروز مصيبتي عام، چندين ماه امساك ميكردند.
بر خلاف آنچه بعضي افراد بياطلاع تصوّر ميكنند، آسانترين روزهها روزهاي است كه در دين اسلام به آن سفارش شده است كه مدّت آن در ايام تابستان شانزده ساعت و در ايام زمستان دوازده ساعت ميباشد، در صورتي كه روزههاي واجب يهوديان از 22 تا 26 ساعت طول ميكشد و در روزه مسيحيان نيز مقررات سختي حكمفرماست كه بيشتر پيروان آنها از زير آن شانه خالي ميكنند.
زمان روزه در اسلام بسيار منظم و مطابق با آغاز و پايان روز است، در صورتي كه در اديان ديگر اين ترتيب جاري نيست؛ مثلاً زمان روزه يهوديان و مسيحيان نامنظم بوده و نياز به دقت فراوان دارد.
والسلام